Hieronder de complete lijst met artikelen die door IMSA zijn geschreven of over ons zijn verschenen. Klik in het menu hiernaast voor een overzicht per jaartal.

14 februari 2006 - Wouter van Dieren Reactie op hoofdredactioneel commentaar van NRC Handelsblad d.d. 14-02-2006 Naar aanleiding van het hoofdartikel van 14 februari over de energiekwestie het volgende. Het is onjuist dat de aandeelhouders van Nuon, Essent, Eneco en Delta hun aandelen willen verkopen. De minister heeft dit in de Kamer vele malen beweerd, maar de realiteit is omgekeerd. Alleen de provincie Friesland (12% Nuon) en de gemeente Amsterdam (Nuon) zijn daar nog voor. Maar zelfs die aarzelen. De energiebedrijven worden dus niet verkocht, en netten en bedrijven blijven samen in publieke handen. De hele ratio onder de wet is verdampt. Franse of Duitse giganten die (dus niet) het Nederlandse 'hapje' in handen zouden krijgen, worden in eigen huis niet gesplitst. Het Europese 'level playing field' wordt hier onderuit gehaald, tot vreugde van deze concurrenten. Wie pleegt hier wanbeheer? De krant schrijft dat de consument dank zij de wet nu vrijelijk kan kiezen tussen talloze energieproviders. Dat is onjuist. Die situatie bestaat al lang. Daarvoor is economische splitsing niet nodig, de Europese regelgeving is afdoende en DTE houdt toezicht op kosten en prijzen. De krant spreekt over het wanbeheer van de energiebedrijven. Die kwalificatie moet worden onderbouwd. Gemeten naar de Europese vergelijkingen scoren de Nederlandse bedrijven goed tot best waar het gaat om leveringszekerheid en dienstverlening. In totaal was er sprake van zo'n zesduizend administratieve problemen bij  de overgang van 150 lokale bedrijven naar de ca. twaalf die er nu nog over zijn. Wanbeheer? Splitsing leidt niet tot de voordelen die de krant noemt. Kostendalingen zijn nergens waargenomen, aangehaalde voorbeelden van Engeland en het Eindhovense NRE zijn niet relevant. Alle analyses wijzen erop dat de kosten zullen stijgen en de concurrentie juist zal afnemen. Er is geen twijfel over de vraag hoe lang de Amerikaanse Cross Border Lease-constructie nog wordt toegelaten, zoals de krant schrijft. Die situatie is per 1 januari 2006 gestopt. Juist omdat de leasehouders in de VS vanaf die datum de fiscale voordelen zijn kwijtgeraakt, zijn ze extra happig geworden op de splitsingblunder die het kabinet gaat maken. Zonder die wet ontvangen ze niets meer; met de wet, die onteigening betekent, maken ze zich op voor een maximale schadevergoeding. Brinkhorst heeft het over enkele tientallen miljoenen, het gaat in werkelijkheid over vele miljarden. Het schijnt iedereen te ontgaan dat iemand daarvoor moet opdraaien. De bedrijven, die deze schade  moeten doorberekenen naar de consument? Inhouden van dividend, dat dan niet meer aan provincies of gemeenten toevloeit? Of deze lokale aandeelhouders zelf? Of de staat? Bij NRE was er geen sprake van onteigening, dus volgden er geen schadeclaims, zo simpel is dat. Het Kamerlid Vendrik sprake schande van deze constructie, die echter volkomen legaal is en ooit werd goedgekeurd door de verantwoordelijke ministers en de Europese Commissie. Het ging om een gebruikelijke manier om investeringskapitaal te  verwerven, die in heel Europa is toegepast, ook in andere infrastructuur zoals waterleidingen, tolwegen, tunnels en zelfs rioleringen. Ook in Nederland. Geen Kamerlid spreekt daarover: hier is er kennelijk geen sprake van schande? Er ligt volgens de krant een stapel onderzoeksrapporten over de kosten van de splitsing, dus nieuw onderzoek betekent overbodig uitstel. Ook dit is onjuist. Adviezen aan de minister zelf zijn er alleen in een berekening van Deloitte en Touche, en die concluderen niet tot gunstige uitkomsten voor de consument of de marktwerking. Er zijn rapporten van de Algemene Energie Raad, van de Advies Raad van Internationale Vraagstukken, van universiteiten, en nergens kom je een analytische basis tegen voor de door de minister en Kamerleden geuite overtuiging dat er voordelen zijn te verwachten. Memorie van Toelichting en debat in de Kamer kenmerken zich juist door gebrek aan analyse, redenering, transparantie, eerlijkheid, empirie noem maar op. Het Kamerdebat van 13 februari – waar volgens de krant de tribune vol zat met lobbyisten; ook al niet juist, het waren werknemers – heeft alleen nog maar versterkt wat iedere kenner van diepe zorg vervult: de complexiteit van de energievoorziening is de politiek boven het hoofd gegroeid. De splitsingswet met zijn vreemde coalitie van voorstanders is een populistische kruistocht van een minister die zijn eigen industrie verkwanselt. Bedrijven, werknemers, markt, consumenten, aandeelhouders, energie-effiency en het klimaat zijn de dupe. Terug