Hieronder de complete lijst met artikelen die door IMSA zijn geschreven of over ons zijn verschenen. Klik in het menu hiernaast voor een overzicht per jaartal.

06 februari 2010 - Wouter van Dieren, Jan Paul van Soest en Eric-Jan Tuininga Een rare voetnoot, een verkeerd citaat... Zie je wel, de aarde warmt niet op! Kamerlid Diederik Samsom (PvdA) heeft een knieval gemaakt voor de klimaatsceptici door hun gedeeltelijk gelijk te geven. Met als voorwaarde dat zijn tegenstanders van de PVV ophouden de ruiten van de wetenschap in te gooien. Aanleiding is de jongste klimaatrel, veroorzaakt door een procedurefout binnen de Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Daarbij heeft een der IPCC-werkgroepen een niet-formele bron gebruikt, dus geen wetenschappelijk reviewed rapport, maar een artikel van het WWF. Daarnaast heeft  IPCC-voorzitter Pachauri zich in normatieve, politieke zin uitgelaten, in plaats van zich te beperken tot neutrale objectieve feiten. Diverse media meldden deze week nog wat andere incidenten. Zo zou het IPCC denken dat 55% van Nederland onder zeeniveau ligt. En volgens een Amerikaans rapport, geciteerd in de Guardian zouden meetgegevens tussen 1951 en 1980 deels zijn verzameld door niet-bestaande Chinese meetstations. Voor de PVV is deze soap voldoende om weer eens te roepen dat de klimaatwetenschap één en al bedrog is. De klimaatsceptici hebben nu het bewijs in handen dat de CO2-samenzwering klopt, dat het poolijs en de gletsjers niet smelten en dat Kopenhagen een paskwil is geweest. Spoeddebat! Aftreden! Boeven! Zakkenvullers! Aldus de PVV. Voor de goede orde: de gletsjers smelten nog steeds. De voorspelling dat de Himalayagletsjers al in 2035 verdwenen zijn, blijkt ongefundeerd, maar daarmee zijn de klimaatproblemen niet de wereld uit. De hoeveelheid gletsjerijs neemt ieder jaar af en dit proces lijkt zich te versnellen - niet alleen in de Himalaya, maar wereldwijd. Buitenlanders, inclusief topwetenschappers, kennen het verschil niet tussen ‘onder zeeniveau’ (29 procent) en ‘overstromingsgevoelig’ (26 procent), typerend voor deltarivieren en polders. En die combinatie staat voor 55% van dit land. Het ‘nieuws’ over de meetstations is al twintig jaar oud. De methode hoe om te gaan met de gemelde dataschommelingen werd in 1989, 1999, 2001 en 2006 nagerekend in peer-reviewed publicaties. Er bleek geen effect op de hoofdstroom van global warming. Het gebruikte wereldmodel is afgesteld op een database van vijftienhonderd stations, deze Chinese cijfers (of de absentie ervan) verdwijnen in de ruis. Het harde, wetenschappelijke deel I van het IPCC-rapport wordt gedekt door reviews en bevat metingen en modellen. Deel II gaat over de gevolgen voor o.a. de zeespiegel, landbouw, natuur en infrastructuur. Daarin wordt openlijk verwezen naar niet-formeel wetenschappelijke bronnen, zoals het gewraakte WWF-artikel, scripties en ooggetuigeverslagen. Deze werkwijze met deel II werd gevolgd op verzoek van de ontwikkelingslanden, met als motivatie dat men nog niet op het ‘top-review’-niveau kan meedenken; daartoe ontbreekt de wetenschappelijke infrastructuur. De belangrijke IPCC-samenvatting ten slotte maakt geen gebruik van deze bron, die ook geen rol speelt in de wetenschappelijke analyse van deel I. IPCC heeft zich dus wel aan de regels gehouden. Het gebaar van Samsom past in een verhaal dat te weinig bekend is: de manipulatie van klimaatdata niet door de IPCC, maar door de andere kant, die wij de cryptowetenschap noemen. Die bloeit op het vruchtbare substraat van postmoderniteit, internet en machtige lobby's in de VS, Rusland en Saoedi-Arabië. De gebruikte methoden zijn al eerder toegepast, door onder andere de tabaksindustrie, de nucleaire sector en recentelijk door de Amerikaanse verzekeringsbranche in de oorlog tegen Obama's zorgplannen. Postmodern: de samenleving wordt integraal mondig en elimineert alle hiërarchie en gezag. Iedereen heeft dus recht van spreken, kennis heet wel belangrijk maar is ondergeschikt aan sociale handigheid. De ‘crypto's’ gebruiken dit door de officiële wetenschap te kenschetsen als slechts een opsomming van meningen. Bijgevolg is er een wereldwijd geschetter ontstaan van niet-deskundigen die op internet ongeremd  kunnen grazen naar strohalmen om iedere denkbare opvatting te onderbouwen. Standaardtrucs zijn het uitvergroten van onzekerheden, het misvormen van statistieken, het populariseren van incidenten, en dat alles in een ruime jas van wetenschappelijk  pseudojargon. De lobby heeft zich georganiseerd in de ICSC (International Climate Science Coalition) en wordt gesponsord door de Australische en Amerikaanse kolenindustrie, aldus de Canadese auteur James Hoggan in zijn boek Climate Cover Up. Men gebruikt de bekende iconografie van de echte wetenschap, gemobiliseerd door een horde scribenten die iedere dag overal in de wereld kan toeslaan. De publicatie over de weerstations is afkomstig van deze lobby, in de gedaante van het SPPI, Science and Public Policy Institute in Washington, en een peer review ervan is niet te vinden. De crypto’s opereren ook onder het label van de Association of American Physicians and Surgeons, die niet alleen tegen abortus (“veroorzaakt borstkanker”) ageert, tegen Obama (“socialisme”) maar ook, onder de titel Oregon Institute of Science and Medicin, de Oregan Petition tegen het Kyotoverdrag heeft georganiseerd. De 34.000 ondertekenaars ervan worden door de lobby opgevoerd als wetenschappers. Op de lijst tref je alle beroepsgroepen, van acteurs tot verzekeringsagenten, en weinig klimaatdeskundigen. Om controverse verlegen media, grotendeels wetenschappelijk slecht toegerust, zijn dankbare ontvangers van deze boodschappen. Geen wonder dat vooral de tabloids er garen bij spinnen. Een bladzijde met een fout, een verkeerd citaat of een rare voetnoot volstaan om met grote koppen te verkondigen dat dus het hele klimaatprobleem niet bestaat. En dan volgt een papegaaiengekras van jewelste. Het staat immers eenieder vrij om een mening te hebben.  En sommige slecht-opgeleide parlementariërs komen niet verder dan de relkunde. Opmerkelijk is dat de crypto's zelden werkzaam blijken bij gerenommeerde klimaatinstituten als KNMI, NASA, en ook niet als auteurs te vinden zijn in formele peer-reviewed wetenschappelijke bladen. Ook daar heeft deze lobby een antwoord op: die instituten en tijdschriften worden gedomineerd door de CO2-maffia, en die laten deze kritische buitenstaanders niet toe tot hun gelederen. Typerend is ook dat verhoudingsgewijs veel journalisten, economen, autodidacten en gepensioneerden op de ledenlijst van deze ICSC staan. Het verontwaardigingsproza dat zij spuien bevat een beperkt repertoire. Het IPCC is een politiek orgaan in handen van links, IPCC verdraait de feiten, de echte data worden genegeerd, het klimaat koelt af (kijk maar hoeveel sneeuw er ligt), de invloed van de zon en waterdamp is veel groter dan van CO2 of methaan, en de aarde was x miljoen jaar geleden wel twintig graden warmer. Dat dit alles te weerleggen valt is evident, bleek ook in Kopenhagen geen punt van discussie, en werd zelfs vorige week op de energietop in Abu Dhabi (23.000 deelnemers) als irrelevant terzijde geschoven. Reden tot zorg is er wel, omdat ongemerkt de grote verworvenheden van de wetenschap zelf op de vuilnishoop van de geschiedenis dreigen te belanden. De laatste eeuwen heeft de wetenschap zich bevrijd van theocratische verstikking, en daaruit ontwikkeld wat je ‘de Methode’ kunt noemen. De Methode bestaat uit een formidabel systeem van afspraken om waarneming, experiment, vergelijking, meting, falsificatie, review en spreiding wereldwijd zo te organiseren dat kennis omgezet kon worden in maatschappelijk-technische toepassingen. Dankzij de Methode ontstond de moderne samenleving. De cryptowetenschap lapt dit aan haar laars, en zo wordt de moderne technische wereld een prooi voor populisme en volkswoede. Alle wonderen van de Methode, zoals apparaten, medische hulp, luchtvaart, telefoonverkeer, internet en veilige dijken moeten het wel doen, dat eisen de populisten, maar de elite die zich boven het volk plaatst en verschuilt achter moleculaire tovertaal moet op de brandstapel. Het IPCC moet zich opwerpen als het boegbeeld van de wetenschap. Samsom hoort dat te verdedigen en niet met het gepeupel mee te hollen zodra zich wat problemen voordoen. Kamervragen over de werkwijze van ICSC, daarmee kan hij zijn ‘cum laude’-status van het slimste Kamerlid wellicht weer terugverdienen. Terug